Burgumrun 10K [Race recap] Ambities zijn er om naar beneden bij te stellen

“Zondag ga ik maar gewoon lopen als een trainingsrondje. Rustig starten en in blokjes van 2K langzaam versnellen. Een eindtijd van 52-53 minuten is voor nu prima”.

Niet het plan dat je als loper met een hardnekkige sub-40min-ambitie wilt maken voor een 10K wedstrijd. Maar ja: #kutleven.

UITSLAGEN – ALLE FOTOALBUMS VIA FB
JANKE VAN DER SCHAAF, JANKE VEENSTRA, Margriet Pool, ATTJE DELFSTRA EN Nicolien Woudsma


“Ambities zijn er om naar beneden bij te stellen”
, zei een pessimistische lul van een vent ooit. Stom tegeltje natuurlijk, maar helaas wel mijn realiteit voor het leeuwendeel van mijn hardloopjaar 2017. (oh nee hè, gaat-ie weer met z’n blessureblaterij). Ok, ik doe kort ja? April-achillespees-fysio-heeel-langzaam-verbetering-laag-tempo-kort-trainen-geen-snelheid-vooral-duur.
Al met al reden genoeg om snelheidsdoelen voor 2017 in de ijskast te stoppen en te focussen op duur en de opbouw van volume. Mijn Burgumrun 10K op zondag 10 september ging ik dus ook volgens hierboven beschreven plan lopen.

Burgumrun
Als kind van de Wâlden mag ik stommegraag draven in de Noordlijke Fryske Wouden, dus het was het derde opeenvolgende jaar dat ik me inschreef. In 2015 liep ik de 5 kilometer anderhalve minuut langzamer dan Syb van der Ploeg, in 2016 startte ik de 16.1 kilometer, dus dan kon ik dit jaar nog net ff lekker de 10K lopen voordat de organisatie de handdoek in de Burgumermar gooide. Want, deze 10e editie van de Burgumrun was tevens de laatste.

ROUTE
Het parcours van de 10K voert je vanaf de start/finish bij De Centrale langs de oever van de Burgumermar, waarna je in noordelijke richting een rondje maakt. Een flink stuk onverhard, via Noardburgum en Swartkrús. Een mooie route, die vanwege de vele regen de week ervoor ook lekker glibberig was geworden. Lekker glije.

VOORAF
Omdat Erik het in z’n kop had gehaald om de 16.1K te gaan lopen, gingen we samen mooi vroeg op pad. Na half 2 sloten we met de Clio aan bij de vele geparkeerde auto’s. Een flinke tippel naar het startgebied, maar het leek daar al helemaal volgelopen met blik te zijn. Leek. Eenmaal omgekleed en ingewandeld richting startnummerafgiftebalie bleek dat er dichterbij ook nog ruimte zat was om te parkeren.

Erik maakte een nummertje. Vast op zijn borst en na een fikse handdruk inclusief succeswens ging-ie de dood/gladiolen tegemoet. Ik kreeg de schone taak om zijn en mijn rugzak terug naar de auto te brengen. Om 14.00 werden de atleten van de hoofdafstand weggeschoten, en daar kon ik nog mooi even een filmpje van maken. Toen ik goed en wel terug naar de auto was met de bagage, was het al 14:07, dus om het startvak überhaupt te halen moest ik me nog haasten ook. Man man man, Josse en voorbereidingen op wedstrijden… Na een stevig tempo-warmingupje door de drukte langs de startstraat liep ik als een hijgend hert der jacht ontkomen het startvak in en na het calibreren van m’n sporthorloge en een fikse zucht kon ik gelijk de chipmatten over.

In het oranje uit het startvak met nr. 700 (foto: Janke Veenstra)
Fris sjokkend in de drukte in kilometer 1

5x 2K
Het eerste stuk van de wedstrijd liep ik met de rem stevig aangetrokken. Omdat ik progressief wilde lopen, zonder in de buurt van enig rood te komen tegen het einde, gingen de eerste 2 blokjes van 2K in een erg gemakkelijk tempo. Nóg ietsje langzamer dan ik vooraf had gewild, maar mijn eigen niet heueulemaal frisse gestel (damn you, bruiloft de avond ervoor!), de drukte op de eerste kilometer smal fietspad en -let’s be honest- mijn bloedeigen luiheid zorgden voor een eerste 2K-blok van 11:24 (5:41 p/km op HR 134 gemiddeld). Het tweede blokje begon gelijk met een smaller schelpen- en onverhard pad, dus een trage derde km in 5:46 en een iets snellere 4e maakten blok 2 rond in 11:03 (5:32 p/km op HR 141). Het derde blok bevatte het lastigste stuk van de route: de onverharde graslaan, de Klaas Piersreed was door door het vele hemelwater van de week ervoor behoorlijk nat. En, nu het snellere deel van het 10K deelnemersveld en de snelste 16.1K-lopers er ook al overheen waren geploegd en gezwoegd, was het opletten geblazen bij het neerzetten van de voetjes. Toch kon ik de gestage versnelling doorzetten: 10:30 (5:14 gemiddeld bij HR 149). Zes kilometers done, nog steeds gemiddelden onder de 150 slagen per minuut. Prima.

Ten zuiden van Noardburgum kwamen we vanuit de bossages op het laatste stuk van de route. Op asfalt langs de N355, dan voor camping/jachthaven Swartkrús rechtsaf richting De Centrale. Nog 4K te gaan, tijd om weer ietsje aan te zetten. Het lange lint van lopers bood mooie springplankes om van groepje naar groepje te hollen. Het vierde blok ging dan eindelijk boven de 12 km/u: 9:51 minuten, 4:56 gemiddeld bij HR152. Tijd voor het laatste stuk: een stuk dat me elk jaar weer tegenvalt. Je hoort speaker Jan Kooistra schreeuwen, je hebt het gevoel dat je er bijna bent maar aan het fietspad achter de Engie-centrale langs lijkt geen einde te komen. Jammer dat hardloopfotografe Janke van de Schaaf net hier stond om mijn gepofte-aardappel-look vaardig te vereeuwigen (deze foto mag je zelf opzoeken). Ondanks dat mijn gezichtsuitdrukking anders deed vermoeden, was het gevoel nog goed. Geen last van m’n blessure, bijna klaar met lopen. Na een kort inkakkertje linksom het bosje om het laatste stuk in de finishstraat nog even aanzetten en de matten over. Blokje 5 (2.08 km) in 9:45, 4:42 p/km met een HR159. Chiptijd: 52:34.

Stop de tijd! (foto: Nicolien Woudsma)

POSTRACE
Na gulzige teugen vruchtensap uit de bekende drankkar van SV Friesland kon het wachten beginnen. Allereerst zag ik oud-voetbalteamgenoot en hardloopappgroepmannetje Tjalf uit  Eastermar zijn eerste 16K wedstrijd volledig afmaken in een tijd van 1:14:56. Kudo’s! Een andere oud-teammaat en sluitpost van de beste defensie die de V.V. Eastermar ooit gekend heeft, de onnozele kutkeeper Sjoerd, kwam iets later binnen in 1:17:53. Saillant detail: zijn startnummer 992 komt precies overeen met het aantal keren dat ik hem gemiddeld genomen per seizoen liet vissen tijdens afrondingsvormen in trainingen. De lucht betrok inmiddels wat en wind trok aan, maar gelukkig finishte makker Erik voor de bui op: hij liep zijn eerste 16.1K zeer vlak en gecontroleerd en finishte in 01:38:53. Lekker gewerkt kerelvent!

Een ongemakkelijke highfive, een postrace praatje en een wandeling terug naar de auto later zaten we weer ter Clio, op weg naar 058. Moai fut even!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *